يكي از عوامل مهمي كه بايد در برنامه‌ريزيهاي توسعه مدنظر قرار گيرد.، فرهنگ حاكم بر آن جامعه است . بي‌توجهي به اين عامل مي‌تواند برنامه‌هاي توسعه را با ناكامي روبرو سازد. بر همين اساس رساله حاضر با عنوان "نقش اقوام جنوب خراسان در توسعه ناحيه، نمونه اعراب شهرستانهاي بيرجند، قاينات و نهبندان" تهيه شده است و با طرح اين فرضيه كه اعراب ناحيه با ويژگيهاي فرهنگي خاص خود تا زمان حاضر شيوه معيشت سنتي خود را ادامه داده و بدين وسيله از توانهاي محيطي در جهت حفظ فرهنگ خود سود جسته‌اند، بر لزوم توجه به عامل فرهنگ در برنامه‌هاي توسعه تاكيد مي‌كند. در اين تحقيق سعي شده است در ابتدا سابقه سكونت اعراب در ناحيه بررسي شود، سپس طايفه‌ها و تيره‌هاي عرب خراسان و ميزان قدرت و اقتدار آنها مورد پژوهش قرار گيرد و سرانجام فعاليتهاي اقتصادي آباديهايي كه سكونتگاه اعراب در زمان حاضر مي‌باشند، بررسي و تجزيه و تحليل شود. در بررسي فرهنگ معيشتي اين قوم، ضمن آن كه سابقه فعاليتهاي دامداري مطالعه شده است ، از اين دو شاخص ارزش خالص توليدات و ميزان اشتغال‌زايي فعاليتهاي اقتصادي رايج استفاده شده است . نتايج به دست‌آمده از پژوهشهاي تاريخي، طبيعي و اقتصادي، فرضيه فوق‌الذكر را مورد تاييد قرار مي‌دهد و روشن مي‌سازد كه فعاليتهاي دامداري به صورت فرهنگ معيشتي اعراب درآمده است و بايد در برنامه‌ريزيهاي توسعه مورد توجه بيشتري قرار گيرد. بر اساس اين يافته، راهبردهايي به منظور بهبود شيوه‌هاي دامداري، مقابله با تنگناها و استفاده از قابليتهاي ارائه شده است